วันจันทร์ที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

จะทำอะไร ขอให้คิดถึงส่วนรวม


เมื่อเรายังเด็ก จะทำอะไร ก็ไม่ค่อยคิดหน้าคิดหลัง เอาแต่ใจตัวเป็นใหญ่ เขาจึงมักจะพูดว่า
มันยังเด็กอยู่ อย่าถือสา
โตขึ้นมาหน่อย ก็เริ่มเรียนรู้ว่าต้องเอาใจเขา มาใส่ใจเรา แต่บางทีก็ยังทำอะไร ที่ทำแลว มันสะใจ
ส่วนรวมจะเป็นอย่างไร ช่างมัน ขอให้กูสะใจเป็นพอ
พอแก่ตัวเข้า ที่บางทีเขาเรียกว่า " ขิงแก"
เห็นอะไรไม่ถูกต้อง ก็ทนเอา วู่วามไป ครอบครัวก็ยิ่งวุ่นวาย จนบางทีชาวบ้านเลยเรียกว่า
"ขิงแก่ ขมิ้นอ่อน"
ก็อดทนให้เขาว่าไป
เพราะไม่ช้าไม่นาน ชีวิตก็จะหมดแล้ว คิดถึงส่วนรวมเป็นที่ตั้ง ทนไม่ไหวก็ใส่เกียร์ว่าง? หรือจะตัดช่องน้อยแต่พอตัวหนีไป ต้องคิดหนักถึงส่วนรวม
พระพุทธเจ้า ตรัสว่า สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น